Co wybrać do wykonania reklamy: dibond, aluminium, plexi czy PCV?

Szyld na elewacji, tablica informacyjna przy wejściu czy podświetlane logo w recepcji mogą wyglądać podobnie na projekcie, ale wymagają zupełnie innych materiałów. Dibond, aluminium, plexi i PCV różnią się sztywnością, masą, odpornością na temperaturę oraz sposobem wykończenia. Błąd w wyborze często wychodzi dopiero po montażu: płyta zaczyna falować, nadruk traci estetykę albo mocowania powodują pęknięcia. Dlatego materiał należy dobierać przede wszystkim do miejsca ekspozycji, wymiarów reklamy i planowanego okresu użytkowania. Cena samej płyty jest dopiero kolejnym kryterium.

Dibond czy aluminium – co lepiej sprawdzi się na zewnątrz?

Dibond to płyta kompozytowa składająca się z dwóch cienkich okładzin aluminiowych połączonych rdzeniem z tworzywa, najczęściej polietylenu. W reklamie standardowo wykorzystuje się płyty o grubości 3 mm, których aluminiowe warstwy mają zwykle 0,2–0,3 mm. Taka konstrukcja zapewnia korzystny stosunek sztywności do masy.

Jeden metr kwadratowy kompozytu 3 mm waży zazwyczaj około 3,5–3,8 kg. Dla porównania lita blacha aluminiowa o grubości 2 mm waży około 5,4 kg/m². Przy szyldzie o wymiarach 200 × 100 cm daje to odpowiednio około 7–7,6 kg i 10,8 kg, bez uwzględnienia mocowań.

W praktyce dibond jest rozsądnym wyborem na wieloletnią reklamę sklepu, salonu fryzjerskiego czy punktu usługowego. Dobrze utrzymuje płaszczyznę, można na nim wykonywać nadruk UV lub aplikować folię z grafiką. Nie chłonie wilgoci jak materiały drewnopochodne, a fabryczna powłoka aluminiowych okładzin chroni powierzchnię przed warunkami atmosferycznymi.

Nie oznacza to jednak, że każdy kompozyt ma identyczną trwałość. Tańsza płyta z okładzinami 0,2 mm jest bardziej podatna na miejscowe wgniecenia niż wariant z aluminium 0,3 mm. Przy dużym formacie i ekspozycji na silny wiatr trzeba również przewidzieć odpowiednie podparcie. Sama grubość 3 mm nie zastąpi poprawnie zaprojektowanych mocowań.

Lite aluminium wygrywa wtedy, gdy liczy się przede wszystkim metaliczny wygląd, możliwość gięcia, anodowania, grawerowania lub uzyskania wytrzymałego detalu. Sprawdza się w eleganckich tabliczkach gabinetowych, oznakowaniu budynków i elementach identyfikacji wizualnej wykonywanych z blachy o grubości 1–2 mm.

Przykładowo tabliczka kancelarii o wymiarach 40 × 30 cm z aluminium anodowanego może prezentować się lepiej niż biały kompozyt z nadrukiem. Naturalne wykończenie metalu stanowi tu część projektu. Jednak wykonanie dużego, płaskiego szyldu z cienkiej blachy aluminiowej bez odpowiedniego usztywnienia grozi falowaniem powierzchni.

Decyzja jest prosta: na typową, płaską tablicę reklamową montowaną na elewacji wybierz dobry kompozyt aluminiowy 3 mm. Lite aluminium wybieraj wtedy, gdy potrzebujesz jego konkretnych właściwości konstrukcyjnych lub wykończenia, którego nie zapewni płyta warstwowa.

Plexi czy PCV – wygląd, podświetlenie i odporność na uszkodzenia

Plexi, czyli PMMA, stosuje się przede wszystkim tam, gdzie powierzchnia reklamy ma wyglądać elegancko albo przepuszczać światło. Bezbarwne płyty akrylowe osiągają przepuszczalność światła na poziomie około 92%. Dzięki temu nadają się do produkcji tabliczek z grafiką naniesioną od spodu, przestrzennych liter, ekspozytorów i elementów kasetonów LED.

W podświetlanych reklamach wykorzystuje się przeważnie plexi mleczną (opal), która rozprasza światło diod. Trzeba jednak dobrać jej przepuszczalność do głębokości kasetonu, rozmieszczenia LED i oczekiwanego efektu. Zbyt przezroczyste lico ujawni pojedyncze punkty świetlne, a zbyt mocno kryjące ograniczy jasność. Sama wymiana materiału nie naprawi źle rozmieszczonych diod.

Plexi ma też ograniczenia. Łatwiej ją zarysować niż szkło, a punktowe naprężenia przy otworach montażowych mogą doprowadzić do pęknięć. Dodatkowo materiał wyraźnie rozszerza się pod wpływem temperatury. Przy zmianie o 40°C płyta PMMA o długości 1 m może zmienić wymiar o około 2,8 mm. Dlatego przy montażu na dystansach potrzebne są odpowiednie luzy i podkładki, zamiast mocnego dociskania śrub.

PCV spienione to bardziej ekonomiczna propozycja. W reklamie najczęściej stosuje się grubości 3 i 5 mm, chociaż dostępne są również grubsze płyty do frezowania liter i elementów przestrzennych. PCV jest lekkie, łatwe w cięciu i dobrze nadaje się do bezpośredniego druku UV.

Przykład? Tablica promocyjna 120 × 80 cm zawieszona wewnątrz sklepu na trzy miesiące nie wymaga kosztownego kompozytu ani plexi. Białe PCV spienione o grubości 5 mm spełni swoje zadanie, a późniejsza wymiana grafiki będzie mniej kosztowna. Materiał nadaje się także na plansze targowe, tablice kierunkowe i ekspozytory POS.

Problem pojawia się przy dużych powierzchniach wystawionych na słońce. PCV spienione, szczególnie cienkie i ciemne, może odkształcać się pod wpływem nagrzewania. Dlatego na kilkuletni szyld zamontowany na południowej elewacji budynku lepiej wybrać kompozyt aluminiowy.

Nie warto również zastępować plexi zwykłym PCV w reklamie podświetlanej od tyłu. Typowa nieprzezroczysta płyta PCV zablokuje światło, zamiast równomiernie je rozprowadzić.

Ile kosztuje reklama i co sprawdzić przed zamówieniem?

Różnice cenowe najlepiej oceniać na podstawie tej samej powierzchni i określonej grubości materiału. Orientacyjne ceny brutto za 1 m² samej płyty, bez nadruku i montażu, na polskim rynku przedstawiają się następująco:

• PCV spienione 5 mm: około 90–120 zł/m².
• Kompozyt aluminiowy typu dibond 3 mm: około 160–210 zł/m².
• Plexi bezbarwna 5 mm: około 200–260 zł/m².
• Lite aluminium 2 mm: około 220–300 zł/m².

To ceny materiałów w popularnych wariantach, a nie kompletnych reklam. Dla przykładu gotowa tablica z kompozytu aluminiowego o wymiarach 100 × 150 cm z nadrukiem może kosztować około 430 zł brutto, bez montażu. Przy nietypowym kształcie, dodatkowym laminowaniu, dystansach czy specjalnej konstrukcji koszt wzrośnie.

Szczególnie istotny jest sposób wykonania grafiki. Druk UV bezpośrednio na płycie eliminuje konieczność naklejania zadrukowanej folii. Z kolei folia z laminatem umożliwia uzyskanie określonego wykończenia i zapewnia dodatkową warstwę ochronną. Laminowanie nie jest jednak automatycznie konieczne przy każdym druku UV. Decyzję należy uzależnić od technologii, ekspozycji i ryzyka mechanicznego ścierania grafiki.

Typowy prosty szyld z PCV lub dibondu wykonuje się w około 3–5 dni roboczych od zaakceptowania projektu. Termin ten nie musi obejmować dostawy ani montażu. Kaseton z podświetleniem, litery przestrzenne lub reklama wymagająca konstrukcji stalowej potrzebują zwykle więcej czasu.

Przed złożeniem zamówienia trzeba sprawdzić trzy kwestie:

• Miejsce montażu: na ścianie z ociepleniem mocowania powinny przenosić obciążenia na odpowiednie podłoże konstrukcyjne, a nie wyłącznie na styropian. Przy dużych tablicach znaczenie ma także obciążenie wiatrem.
• Warunki ekspozycji: pełne słońce, deszcz, możliwość uderzenia i częstotliwość czyszczenia wpływają na wybór płyty oraz sposobu zabezpieczenia grafiki.
• Zgodność z przepisami: na elewacji może być potrzebna zgoda właściciela lub wspólnoty. Trzeba również sprawdzić lokalną uchwałę krajobrazową, która może ograniczać wielkość, wygląd i lokalizację szyldów. W określonych zastosowaniach należy też zweryfikować wymagania przeciwpożarowe dotyczące materiałów.

Najbardziej kosztownym błędem jest zamówienie reklamy wyłącznie na podstawie najniższej ceny za metr kwadratowy. Jeśli wykonawca nie uwzględni rodzaju ściany, sposobu zamocowania i wymaganej trwałości, pozorna oszczędność może zakończyć się ponownym wykonaniem całej tablicy.

FAQ – najczęstsze pytania o materiały reklamowe

Czy dibond jest tym samym co aluminium?
Nie. Dibond to nazwa handlowa kompozytu z aluminiowymi okładzinami i rdzeniem z tworzywa. Lite aluminium jest jednorodną blachą metalową.

Jaka grubość dibondu jest odpowiednia na szyld zewnętrzny?
Najczęściej stosuje się 3 mm. Przy dużych formatach, nietypowym mocowaniu i silnym obciążeniu wiatrem trzeba dodatkowo dobrać podkonstrukcję na podstawie warunków montażu.

Czy PCV spienione nadaje się na reklamę zewnętrzną?
Tak, szczególnie na reklamy tymczasowe i mniejsze tablice. Na dużą, wieloletnią ekspozycję w pełnym słońcu bezpieczniejszym wyborem pod względem stabilności wymiarowej jest zwykle kompozyt aluminiowy.

Czy plexi można wykorzystać do reklamy podświetlanej?
Tak. Najczęściej wybiera się plexi opal o grubości 3–5 mm. O równomierności podświetlenia decydują również rozstaw diod, odległość od lica i przepuszczalność konkretnej płyty.

Który materiał najłatwiej utrzymać w czystości?
Gładkie, fabrycznie lakierowane aluminium i kompozyt zwykle dobrze znoszą regularne mycie łagodnymi środkami. Plexi wymaga większej ostrożności, ponieważ łatwo ją zarysować szorstką ściereczką. Należy unikać agresywnych rozpuszczalników, szczególnie na tworzywach i nadrukach.

Przed zamówieniem reklamy zacznij od określenia jej wymiarów, miejsca montażu i zakładanego czasu użytkowania. Następnie poproś wykonawcę o dwie porównywalne wyceny, z podaniem dokładnego rodzaju płyty, grubości, technologii nadruku oraz osobnych kosztów mocowań i montażu. Dopiero takie zestawienie pozwala ocenić, czy droższy materiał rzeczywiście się opłaci.

Więcej informacji na: producent reklamy wrocław